لبخندی دوباره با ایمپلنت های دندانی جستجو :


مسکن ها گروهی از داروها هستند که حس درد را کاهش داده یا از بین می برند، بدون آنکه هوشیاری از بین برود و این عمل با تغییر آستانه درد، تغییر تفسیر درد و یا به حداقل رساندن اثرات التهابی انجام می دهند.

مسکن ها عموما به دو دسته “مخدرها” و “غیر مخدرها” تقسیم می شوند.

“مخدرها” عموما مسکن های قوی هستند که در سطح سیستم اعصاب مرکزی عمل می کنند. اثر ضد درد آن ها به طور خطی با مقدار مصرف آن ها بالا می رود.

“غیر مخدرها” داروهایی هستند که بر اعصاب محیطی عمل می نمایند و عموما قدرت کمتری نسبت به مخدر ها دارند، اما نسبت به آن ها نسبتا ایمن تر می باشند. بر خلاف مخدر ها آن ها دارای یک دوز ماگزیمم برای حداکثر اثر ضد دردشان بوده و دارای عوارض جانبی کمتری می باشند. ضمنا دارای پتانسیل کمتری برای سو استفاده می باشند.

در ادامه شرح مختصری بر داروهای مسکن رایج برای تسکین دندان درد می پردازم:

آسپیرین

یک مسکن غیرمخدر است. (از دسته سالیسیلات ها)
نام دیگر آن A.S.A است.
به خاطر خواص ضد درد، ضد التهاب و ضد تب خود مورد استفاده قرار می گیرد.
در دندانپزشکی، یک داروی موثر و ایمن برای استفاده در بهبود دردهای خفیف تا متوسط است.
اگر با دوز مناسبی تجویز گردد دارای اثرات ضد دردی عالی می باشد.
دوز مناسب آن برای یک بزرگسال ۳۲۵ تا ۶۵۰ میلی گرم، هر ۴ تا ۶ ساعت است.
از مصرف این دارو در الکلی ها، بیماران مبتلا به زخم گوارشی، بیماران دارای اختلال کلیوی و بیماران مستعد خونریزی و بیماران مبتلا به نقرس باید اجتناب کرد.
استامینوفن

یک مسکن غیرمخدر است. (از دسته پاراآمینوفنول ها)
دارای قدرت ضد درد و ضد تب معادل آسپیرین است.
بر خلاف آسپیرین دارای خواص ضد التهابی نیست.
نسبت به آسپیرین دارای عوارض جانبی کمتری است.
دوز مناسب آن برای یک بزرگسال ۳۲۵ تا ۶۵۰ میلی گرم هر ۴ تا ۶ ساعت است.
دارای کمترین عوارض جانبی در بین تمام مسکن ها است.
از مصرف دوز های بالای این دارو در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد شدید کبد و در افراد مبتلا به آنمی همولیتیک (نوعی کم خونی) باید اجتناب کرد.
ایبوپروفن

یک مسکن غیرمخدر است. (از دسته NSAIDs)
زمانی برای کاهش درد استفاده می شود که داروهای دیگر برای کاهش درد کافی نبوده اند.
دارای قدرت ضد درد بیشتری نسبت به دوز های معمولی آسپیرین، استامینوفن و کدئین است.
اگر پیش از جراحی تجویز شود، شروع درد را به تاخیر انداخته و شدت آن را کم کرده و تورم بعد از عمل را کاهش می دهد.
دوز مناسب آن برای یک بزرگسال ۴۰۰ تا ۶۰۰ میلی گرم، هر ۴ تا ۶ ساعت است اما اگر درد شدید باشد می توان دوز آن را حداکثر تا ۸۰۰ میلی گرم نیز بالا برد.
از مصرف این دارو در افراد مبتلا به زخم گوارشی و بیماری کلیوی شدید و بیماری کبدی شدید و افراد آسمی باید اجتناب نمود.
کدئین

یک مسکن مخدر است.
بیشتر به همراه آسپیرین و استامینوفن و به صورت ترکیب با آن ها در دسترس است.
مسکن های ترکیبی

بیشتر دندانپزشکان درد حاد متوسط تا شدید را با مسکن های ترکیبی درمان می کنند.
اسامی یک سری از داروهای مسکن ترکیبی رایج:
– A.C.A : ترکیب استامینوفن، آسپیرین و کافئین

–استامینوفن کدئین: ترکیب استامینوفن و کدئین

– A.S.A کدئین: ترکیب آسپیرین و کدئین

دوز درمانی مناسب شامل ۱۵ تا ۶۰ میلی گرم کدئین به همراه ۳۲۵ تا ۶۵۰ میلی گرم استامینوفن یا آسپیرین، هر ۴ تا ۶ ساعت است.
راهنمای تجویز مسکن در دندان درد های حاد

در صورت ایجاد درد ناگهانی در دندان(که اکثرا به هنگام خواب اتفاق می افتد) می توانید با توجه به میزان دردی که احساس می کنید، تا رسیدن به دندانپزشکی از مسکن های فوق با رعایت موارد منع مصرف و دوز مناسب، استفاده کنید. اما این نکته را به خاطر داشته باشید که این مسکن ها فقط به طور موقتی درد ناشی از دندان شما را برطرف می کنند و درمان اصلی نیستند، بنابراین لازم است در سریع ترین زمان ممکن نسبت به درمان دندان مورد نظر اقدام کنید(مخصوصا اگر با تورم قسمتی از صورت همراه باشد). دندانپزشک شما درمان مناسب را بسته به نیاز، برایتان انجام می دهد.
شما قبل از اعمال جراحی دندانپزشکی(جراحی دندان عقل، کشیدن دندان، جراحی لثه و …) می توانید از مسکن ها استفاده کنید تا درد احتمالی پس از جراحی به حداقل برسد. (۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از شروع عمل) و یا می توانید بلافاصله پس از عمل از آن ها استفاده کنید.
در بین جلسات درمان اندو(عصب کشی) می توانید از مسکن ها در صورت بروز درد استفاده کنید.
به عنوان یک قانون کلی، از مصرف آسپیرین یا استامینوفن به طور همزمان با ایبوپروفن خودداری کنید، زیرا باعث تشدید عوارض جانبی یکدیگر می شوند.
داروهای مسکن خوراکی باید با یک لیوان آب گرم و با فواصل زمانی منظم استفاده شوند تا عوارض جانبی آن ها به حداقل برسد.
می توان مسکن های خوراکی را همراه با غذا میل کرد تا عوارض گوارشی آن ها به حداقل برسد اما این روش باعث تاخیر در جذب و اثر دارو می شود.
همیشه قبل از مصرف مسکن ها از عوارض جانبی و موارد منع مصرف آن ها که ذکر شد، اطلاع حاصل کنید و با توجه به وضعیت بدنی و سلامتی خود از مسکن مناسب و دوز مناسب آن استفاده کنید.(برای مثال کسی که دارای زخم معده است نباید برای تسکین درد دندان، از آسپرین و یا ایبوپروفن استفاده نماید…)
و در پایان تا حد امکان سعی کنید از هیچ مسکنی (به طور کلی هیچ دارویی) بدون دلیل و بدون دستور پزشک استفاده نکنید و فقط در مواردی که دسترسی سریع به دندانپزشک ندارید و دارای درد غیر قابل تحمل و حاد دندان هستید از مسکن ها با رعایت نکات ایمنی ذکر شده استفاده کنید.





دندان پزشکی زیبائی را تجربه کنید


 

صفحه اصلی: تماس با ما: گالری تصاویر: اطلاعات دندانپزشکی
کلیه حقوق مادی و معنوی وب سایت محفوظ و متعلق به دکتر مرتضوی می باشد.